Wat is boulimia nervosa?
Boulimia nervosa, ook wel boulimia genoemd, is een eetstoornis. Het wordt over het algemeen gekenmerkt door het eten van grote hoeveelheden voedsel in een korte tijd, gevolgd door zuivering.
Purgeren kan plaatsvinden door geforceerd braken, overmatige lichaamsbeweging of door het gebruik van laxeermiddelen of diuretica.
Boulimie is een ernstige aandoening die levensbedreigend kan zijn.
Mensen met boulimia kunnen purgeergedrag vertonen of purgeergedrag vertonen, en een eetbui-en-purge-cyclus volgen. Zuiveringsgedrag kan ook andere strikte methoden omvatten om op gewicht te blijven, zoals vasten, sporten of extreme diëten.
Boulimia nervosa kan ook een obsessie veroorzaken met het bereiken van een onrealistische lichaamsgrootte of -vorm. Iemand met deze eetstoornis kan geobsedeerd zijn door zijn gewicht en kan vaak zelfkritisch zijn.
Lees verder voor meer informatie over boulimie en de manieren waarop u uzelf of een dierbare kunt helpen met deze eetstoornis.
Wat zijn de symptomen van boulimia nervosa?
De symptomen van boulimia zijn onder meer het eten van grote hoeveelheden voedsel in één keer en het purgeren, samen met een gebrek aan controle over dit gedrag. Iemand met boulimia kan na het eten ook gevoelens van zelfafkeer ervaren.
Hoewel de precieze lijst met symptomen van persoon tot persoon kan verschillen, kan boulimie de volgende symptomen omvatten:
- angst om aan te komen
- opmerkingen maken over ‘dik’ zijn
- een preoccupatie met gewicht en lichaam
- een sterk negatief zelfbeeld
- eetbuien, meestal binnen een periode van 2 uur
- zelfopgewekt braken
- misbruik van laxeermiddelen of diuretica
- gebruik van supplementen of kruiden voor gewichtsverlies
- overmatige en dwangmatige lichaamsbeweging
- verkleurde tanden (van maagzuur)
- zure reflux
- eelt op de rug van uw handen
- onmiddellijk na de maaltijd naar het toilet gaan
- niet eten in het bijzijn van anderen
- constipatie
- terugtrekking uit typische sociale activiteiten
Wat zijn de complicaties?
Complicaties van boulimie kunnen zijn:
- nierfalen
- hart problemen
- tandvleesziekte
- tandbederf
- spijsverteringsproblemen of obstipatie
- zweren en maagbeschadiging
- uitdroging
- tekorten aan voedingsstoffen
- elektrolyten- of chemische onevenwichtigheden
- afwezigheid van een menstruatie
- spanning
- depressie
- drugs- of alcoholmisbruik
Wie loopt er risico?
Boulimie kan iedereen, op elke leeftijd en met elk lichaamsgewicht, treffen.
Uit onderzoek blijkt dat ongeveer 1,5 procent van de vrouwen en 0,5 procent van de mannen in de Verenigde Staten op enig moment in hun leven boulimia zal ervaren. Het komt vaker voor bij vrouwen en de gemiddelde leeftijd waarop de ziekte begint, wordt geschat op ongeveer 12 jaar.
Risicofactoren kunnen zijn:
- sociale factoren
- biologische make-up
- genetica
- geestelijk welzijn
Bovendien kunnen sommige mensen met boulimia ook een voorgeschiedenis hebben van anorexia nervosa of een andere eetstoornis.
Hoe kun je een dierbare met boulimia nervosa helpen?
Als u vermoedt dat uw dierbare hulp nodig heeft, is het belangrijk om hem of haar te laten weten dat u er voor hem/haar bent, zonder enig oordeel. Het kan zijn dat u gewoon moet luisteren, of dat u hulp nodig heeft bij het vinden en nakomen van afspraken.
Wat veroorzaakt boulimia nervosa?
Boulimie heeft geen enkele bekende oorzaak. Er wordt echter gedacht dat een combinatie van bepaalde factoren de ontwikkeling ervan kan beïnvloeden:
- genen
- familiegeschiedenis
- een traumatische gebeurtenis uit het verleden
- sociale of culturele invloeden
Een recensie uit 2019, evenals wat ouder onderzoek, suggereert ook dat boulimie ook in verband kan worden gebracht met serotoninetekorten in de hersenen. Deze belangrijke neurotransmitter helpt bij het reguleren van de stemming, de eetlust en de slaap.
Hoe wordt boulimia nervosa gediagnosticeerd?
Een arts gebruikt doorgaans verschillende tests om boulimie te diagnosticeren. Eerst kunnen ze een lichamelijk onderzoek uitvoeren. Ze kunnen ook bloed- of urinetests bestellen.
Een psychologische evaluatie zal hen helpen uw relatie met voedsel en lichaamsbeeld te begrijpen.
De arts zal ook criteria gebruiken uit de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5). De DSM-5 is een diagnostisch hulpmiddel dat standaardtaal en criteria gebruikt om psychische stoornissen te diagnosticeren.
De criteria die worden gebruikt om boulimie te diagnosticeren zijn onder meer:
- terugkerende eetbuien
- regelmatig spoelen door braken, overmatige lichaamsbeweging, misbruik van laxeermiddelen of vasten
- eigenwaarde ontlenen aan gewicht en lichaamsvorm
- eetbuien en purgeren die gemiddeld minstens één keer per week gedurende drie maanden voorkomen
- geen anorexia nervosa hebben
De DSM-5 categoriseert boulimie ook van mild tot extreem:
- Mild: 1 tot 3 afleveringen per week
- Matig: 4 tot 7 afleveringen per week
- Ernstig: 8 tot 13 afleveringen per week
- Extreem: 14 of meer afleveringen per week
Mogelijk heeft u verdere tests nodig als u al langere tijd boulimia heeft. Deze tests kunnen controleren op complicaties, waaronder problemen met uw hart of andere organen.
Hoe wordt boulimia nervosa behandeld?
De behandeling richt zich op voedsel- en voedingsvoorlichting en behandeling op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg. Het vereist de ontwikkeling van een gezonde kijk op jezelf en een gezonde relatie met eten.
Behandelingsopties kunnen zijn:
- Antidepressiva. Momenteel is fluoxetine (Prozac) het enige antidepressivum dat door de Food and Drug Administration (FDA) is goedgekeurd om boulimie te behandelen. Deze selectieve serotonineheropnameremmer kan ook helpen bij depressie en angst. Fluoxetine is alleen goedgekeurd voor de behandeling van boulimie bij volwassenen.
- Psychotherapie. Dit soort counseling, ook wel gesprekstherapie genoemd, kan cognitieve gedragstherapie, gezinstherapie en interpersoonlijke psychotherapie omvatten. Het doel is om u te helpen bij het verwerken van mogelijk schadelijke gedachten en gedragingen die bijdragen aan uw aandoening. Groepsgesprekstherapie kan ook nuttig zijn.
- Ondersteuning van diëtisten en voedingsvoorlichting. Deze kunnen u helpen gezonde eetgewoonten aan te leren en voedzame maaltijdplannen op te stellen. U kunt ook leren uw houding ten opzichte van voedsel te veranderen.
- Behandeling voor complicaties. Dit kan ziekenhuisopname omvatten, vooral in gevallen van ernstige uitdroging, verstoorde elektrolytenbalans en orgaanschade.
Een succesvolle behandeling omvat meestal een combinatie van de bovenstaande behandelingen, samen met een gezamenlijke aanpak tussen uw arts, professional in de geestelijke gezondheidszorg en familie en vrienden.
Sommige behandelcentra voor eetstoornissen bieden inwonende of dagbehandelingsprogramma’s. Sommige inwonende programma’s bieden 24 uur per dag ondersteuning en zorg.
Als u nog geen therapeut heeft, kunt u via de Healthline FindCare-tool zoeken naar artsen bij u in de buurt.
OutlookWat zijn de vooruitzichten voor boulimia nervosa?
Boulimie kan levensbedreigend zijn als het onbehandeld blijft of als de behandeling mislukt. Boulimie is zowel een fysieke als een psychologische aandoening, en het kan een levenslange uitdaging zijn om ermee om te gaan.
Er zijn echter verschillende behandelingsopties beschikbaar die kunnen helpen. Vaak geldt dat hoe eerder boulimie wordt ontdekt, des te effectiever de behandeling kan zijn.
Effectieve behandelingen richten zich op:
- voedsel
- zelfvertrouwen
- probleemoplossing
- copingvaardigheden
- mentale gezondheid
Deze behandelingen kunnen u helpen op de lange termijn gezond gedrag te behouden.
Afhaal
Boulimie is een soort eetstoornis die wordt gedefinieerd door het eten van grote hoeveelheden voedsel in een korte tijd, gevolgd door zuiveringsgedrag. Hoewel er enkele bekende risicofactoren zijn, is er niet één enkele oorzaak van boulimie.
Het is ook belangrijk om te weten dat deze eetstoornis iedereen kan treffen.
Als u vermoedt dat u of een dierbare aan boulimia lijdt, is het belangrijk om hulp te zoeken bij zowel een arts als een professional in de geestelijke gezondheidszorg.
Het zoeken naar een snelle behandeling kan niet alleen uw levenskwaliteit verbeteren, maar het kan ook mogelijk levensbedreigende complicaties helpen voorkomen.